Aurora.
In uiterlijk, hadden wij niets gemeen.
Maar in gevoelens, kwamen wij aardig overeen.
Ook jij voelde je vaak alleen.
Veelal zaten wij op één lijn.
Ook jij zat van binnen vol met pijn.
Nooit plaatste jij jezelf op de voorgrond,
Meestal ergens achteraan.
Jouw motto was, doe maar gewoon,
Laat mij mijn gang maar gaan.
Een man van weinig woorden,
Maar opkomend voor hen die bij hem hoorden.
Muziek, was waar jij je in verloor.
Via de ether kreeg jouw gekozen muziek heel veel gehoor.
Tot op die avond op weg naar huis, de dood jouw kwam halen.
Jouw toen nog twee kleine meisjes,
Herinneren jouw alleen van verhalen.
Maar in hun uiterlijk, leef jij voort.
Jouw muziek word nog steeds gehoord.
Jij mijn broer, ik wil je bedanken,
voor de muziek die jij in mijn leven hebt gebracht
Als mijn tijd gekomen is,zal ik je weerzien,
En hoop dat jij daar op mij wacht .
Dan luisteren wij weer samen naar aurora,
De muziek die aan onze eenzaamheid een einde bracht.
Marianne.
